`The Memorial` nie zawiera zbyt odkrywczej muzyki, ale nie uznałbym tego za wadę. Słychać tutaj spory wpływ Iron Maiden z okresu `Powerslave`, `Somewhere In Time` czy `Seventh Son Of The Seventh Son` (zwłaszcza w solówkach), Metalliki (w rozbudowanych kompozycjach i brzmieniu perkusji), TSA (uporządkowaniu i podobnie czytelnym, emocjonalnym przekazie), a dzięki klawiszowym tłom w śladowych ilościach dokonania Michała Jelonka. Zespół powołuje się ponadto na Judas Priest, ale nie wyłapałem żadnego podobieństwa, no może poza faktem, że cały album to czysty heavy metal, zaś `Give Me Rock` jest równie przebojowy, co `Breaking The Law`.     Chociaż pierwszy kontakt z `The Memorial` może rozczarować (w przeciwieństwie do koncertów, na płycie dominują głównie średnie tempa, a nieznacznych przyspieszeń jest naprawdę niewiele), to jednak nie można narzekać na nudę, bowiem nie czuć, że całość trwa ponad 54 minuty. Powodem tego są zapadające w pamięć melodie podparte selektywnym, przestrzennym brzmieniem. Wokalistka posiada odpowiednią `parę` w głosie i śpiewa dość różnorodnie. Z jednej strony łagodnie, ale zdarza jej się też ostro i gwałtownie krzyknąć.   Takie kawałki jak `Mechanical Dolls`, którego esencją są słowa: `We have been manipulated by someone’s hand / we can only exist like mechanical dolls`), `Give Me Rock` będący szczerym wyznaniem, że `Ony rock I need to hear`, `No Man’s Land` (na wpół ballada będąca swoistą modlitwą na łożu śmierci), mój ulubiony, opatrzony świetną melodią `The Memorial`, `Pure Evil` (lirycznie metalowe zło) czy `Be Yourself` bardzo łatwo zapadają w pamięć. Utwory te oprócz nośnych fragmentów zawierają też momenty bardziej stonowane, które są sporym urozmaiceniem albumu. Słabsze momenty to `Loneliness`, niezbyt przekonujący `Freedom` oraz `Wailing Of The Forgotten Forest`. Album nie wpada od razu w ucho, a kilka naprawdę udanych kompozycji odkrywa się dopiero za drugim, trzecim razem. Pomimo, że niektóre utwory są mniej udane to raczej nie burzą one dość spójnej całości. `The Memorial` polecam zwłaszcza tym, którzy narzekają, że polskie zespoły zamiast heavy metalu grają melodyjny p2p2.